Πυρά Φωκίδας. Ο τόπος Θανάτου του Ηρακλή έγινε ο απόλυτος τουριστικός προορισμός!

Γραφικά χωριουδάκια, καταπράσινες – θαρρείς ψεύτικες- πλαγιές, ρεματιές με γάργαρα νερά, ελατοδάση μέχρι εκεί που βλέπει το μάτι και διαρκώς αναπτυσσόμενες παροχές υπηρεσιών, κατατάσσουν την Ορεινή Φωκίδα σε μία από τις ταχύτερα ανεπτυγμένες «τουριστικές» περιοχές.

Αν ερχόμαστε από Θεσσαλονίκη μετά τη Λαμία στρίβουμε δεξιά, νοτιοδυτικά, και ακολουθούμε την εθνική οδό προς Δελφούς, περνάμε τις στροφές του Μπράλου και αφού κατηφορίσουμε με κατεύθυνση τη Γραβιά, στρίβουμε και πάλι δεξιά προς το χωριό Παύλιανη. Αν ερχόμαστε από Αθήνα είναι πιο σύντομα (και πιο όμορφα) να ακολουθήσουμε τη διαδρομή από Λιβαδειά προς Αμφίκλεια και μετά, επίσης προς Παύλιανη, το κεφαλοχώρι αυτό που βρίσκεται στις νότιες υπώρειες της Οίτης. Από την Παύλιανη σε 5,5 χλμ. συναντάμε τη διασταύρωση που πηγαίνει αριστερά προς Καλοσκοπή, εμείς πηγαίνουμε δεξιά, σε ένα χλμ. περνάμε από τον Πανουργιά και σε έξι χλμ. από τη Στρόμη και τον όμορφο καταρράκτη της Κρέμασης, έχοντας στα αριστερά μας, στα νότια, τον στιβαρό όγκο της επίσης αλπικής Γκιώνας.

Κατηφορίζουμε προς τον ποταμό Μόρνο (του οποίου το νερό πίνουν οι Αθηναίοι), περνάμε τη γέφυρα, σε τέσσερα χλμ. περνάμε από την Κάτω Μουσουνίτσα και σε επιπλέον πέντε χιλιόμετρα φθάνουμε στην Άνω Μουσουνίτσα ή Αθανάσιο Διάκο πλέον, ένα γραφικό ορεινό χωριό που βρίσκεται σκαρφαλωμένο στους πρόποδες των Βαρδουσίων μέσα σε πυκνό δάσος από έλατα, πλατάνια, καστανιές και βελανιδιές.
εκεί βρίσκεται και η κεντρική πηγή του Μόρνου που καταλήγει στη λίμνη και μετά φυσικά στα σπίτια μας. Mην παραλείψετε μια βόλτα κάτω στο ποτάμι (στην πλατεία υπάρχει σχετική σήμανση) όπου θα βρεθείτε σ’ ένα κατάφυτο «ελβετικό» τοπίο με τρεχούμενα νερά, που προσφέρεται για ξεκούραση και αναζωογόνηση. Γεφύρι Νταούτι με μικρή και μεγάλη διαδρομή δίπλα στο ποτάμι, Χωριό Πυρά (1,660 μέτρα υψόμετρο) όπου εκεί σύμφωνα με την μυθολογία άναψε μεγάλη φωτιά ο Ηρακλής για να γλιτώσει από τον δηλητηριασμένο χιτώνα του Νέσσου

Πηγή: iefimerida.gr – https://www.iefimerida.gr/news/247135/h-elvetia-tis-elladas-odoiporiko-stin-oreini-fokida-eikones

Το Πάρκο της Περιπέτειας  που θα συναντήσετε λίγο πριν  στις Βρύζες αξίζει τον χρόνο σας…

υπάρχουν δραστηριότητες για κάθε εποχή στο Καταφύγιο. Ποδήλατο βουνού και πεζοπορία με ποικιλία στο επίπεδο δυσκολίας (με ή και χωρίς συνοδό). Σπορ και διασκέδαση στο χιόνι, με ελεύθερο ski και snowboard, έλκηθρα και βόλτες με snowmobile και Cat ski (επιβατηγά ερπυστριοφόρα οχήματα χιονιού) στα χιονισμένα οροπέδια της Οίτης

Στο Καταφύγιο θα βρείτε ακόμα τοπικά προϊόντα όπως κρασί και μέλι, κατευθείαν από τους παραγωγούς, ολόφρεσκα κουλουράκια, ορειβατικούς χάρτες και φωτογραφικά λευκώματα αλλά και τον απαραίτητο εξοπλισμό προς ενοικίαση για τις δράσεις στη φύση (σανίδες, σκι, έλκηθρα, μπότες, κράνη)

http://www.katafygio-oiti.gr/

 

 

Σε λιγότερο από μία ώρα από την Ιτέα (αριστερά μετά το 51, περνάμε Καλοσκοπή και ξανά αριστερά για Βρύζες…)
έχουμε το δικό μας μικρό πάρκο ( με πολλές ομοιότητες με αυτό της Παύλιανης ) αλλά και μία εξέχουσα βγαλμένη από την Μυθολογία διαδρομή προς τον τόπο θανάτου του Ηρακλή….

                                             

Πρώτα ακολουθείς το μονοπάτι από την επάνω πλευρά του δρόμου (2.800 μέτρα ακριβώς – περίπου 1,5 ώρα ) για τα Πυρά με τα αρχαία , μετά περνάς από την κάτω πλευρά του δρόμου στο ποτάμι….

 

 

Πολλή κοντά είναι και οι πηγές του Μόρνου!

Αξίζει να πάμε γιατί:

Η περιοχή είναι παράδεισος! Οι φυσικές ομορφιές προσφέρονται απλόχερα. Ιδανικό μέρος για ησυχία, ηρεμία και απόλυτη ελευθερία. Το «χρυσό τρίγωνο» που σχηματίζουν η Οίτη, τα Βαρδούσια και η Γκιώνα είναι μια από τις ωραιότερες περιοχές της πατρίδας μας και αποτέλεσε στην πρόσφατη ιστορία μας (1821, εθνική αντίσταση) ένα από τα σημαντικότερα κέντρα αντίστασης και επιβίωσης του ελληνισμού.
Υπάρχουν πολλές διαδρομές και ορειβατικά μονοπάτια αν κάποιος έχει προετοιμαστεί κατάλληλα για πεζοπορία. Κάτι προσπαθείς να κατακτήσεις στον Αθανάσιο Διάκο, έχοντας την αίσθηση ότι η περιοχή αυτή κρύβει και κρύβεται με μαεστρία. Εικόνα πραγματικά «Αλπική» με τα έλατα να φτάνουν όσο φτάνει το μάτι.
Θα βρούμε καλό – ποιοτικό φαγητό και παραδοσιακούς μεζέδες και παραδοσιακά τοπικά προϊόντα.
Μας άρεσε γιατί νιώσαμε οικεία, συναντήσαμε απλούς και χαμογελαστούς ανθρώπους. Τους ξεχωρίσαμε για την απλότητα, τη φιλοξενία και την αγάπη στον τόπο τους. Σημείο συνάντησης για μικρούς και μεγάλους η πλατεία. Από εδώ ξεκινούν και τελειώνουν όλα για ντόπιους και μη. Όλα εδώ, η Εκκλησία, ο Αθανάσιος Διάκος, τραπεζάκια έξω, παρέες μικρών και μεγάλων, φαγητό, καφές, τρεχούμενο νερό, ντόπιο παγωτό, αυτή η απερίγραπτη δροσιά το κατακαλόκαιρο και μια περίεργη αίσθηση χαράς και ευγνωμοσύνης προς τον Δημιουργό, που σου γεννάει αυτός ο τόπος. Και πως να μην αισθάνεσαι έτσι όταν βρίσκεσαι σε υψόμετρο 1100 μέτρων στη σκιά των Βαρδουσίων, με θέα τη Γκιώνα και την Οίτη.

 

Σχετικά Άρθρα:

Σχόλια Αναγνωστών

Παρακαλούμε να σέβεστε τους συνομιλητές σας και να αποφεύγετε τις ύβρεις και τους χαρακτηρισμούς. Όλα τα σχόλια πρέπει να εγκριθούν πριν δημοσιευθούν. Το email σας δεν δημοσιεύεται.

Ο ιστοχώρος χρησιμοποιεί cookies για τη βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοχώρου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.Αποδοχή